Bo obecnie bardziej ceni się, czy ktoś potrafi należycie 'wtopić się w tło’ nazywając to współpracą grupową. Współczuję indywidualistom z podstawówki, o gimnazjum już nie wspominając. Ja sama strasznie cieszę się, że mam te etapy za sobą, ale mimo wszystko broniłabym atakowanego dzieciaka z całą zapalczywością na jaką mnie stać :).

,,Nasza dżuma, mentalna komuna” można sobie zanucić słuchając Wilków…