Komentarze do: Moje dziecko widzi duchy

Autor: Nie wiem - o prostej sztuce odpowiadania dziecku na pytania - Pani Miniaturowa

Nie wiem - o prostej sztuce odpowiadania dziecku na pytania - Pani Miniaturowa — Fri, 14 Feb 2020 05:30:54 +0000

[…] Czy Twoje dziecko również widziało duchy? […]

Autor: Bezpieczne Halloween, to proste! - Pani Miniaturowa

Bezpieczne Halloween, to proste! - Pani Miniaturowa — Thu, 31 Oct 2019 17:48:24 +0000

[…] Bezpieczne Halloween jest proste! Miłej zabawy! PS: Czytałeś już o tym, że moje dziecko widziało duchy? […]

Autor: Animalistka

Animalistka — Mon, 18 Dec 2017 07:33:00 +0000

Podobno dzieci są znacznie bardziej wrażliwe niż dorośli i widzą więcej, dlatego to nie jest pierwsza historia, którą słyszałam, o dziecku widzącym coś, czego nie widzą jego rodzice.
Teorii jest mnóstwo, od „trzeciego oka”, które z wiekiem zanika, po dość racjonalne wytłumaczenie (chociaż wciąż mało racjonalne :D), że dziecko, zwłaszcza małe, nie ma jeszcze wpojonej racjonalności. Podobno my również byśmy mogli widzieć duchy, gdyby nie to, że z wiekiem nauczyliśmy się podświadomie ignorować to, co niezrozumiałe. Dlatego nasz mózg nawet nie rejestruje np. przemykającego wzdłuż ściany cienia i nie wyczuwamy żadnej dziwnej obecności, nawet jeśli ta się pojawia.
Wszelkie media czy łowcy duchów widzą i czują tyle, bo po prostu ta zdolność wciąż w nich jest od dziecka.
Na ile to prawda – nie wiem, ale jednym z powodów, dla których mam zwierzęta, to poczucie, że mnie zaalarmują, kiedy zauważą coś, czego ja nie widzę. 😀 najgorsze jest to, że mój pies jest bardzo tchórzliwy i szczeka z przeróżnych powodów – np. bo kot zrzucił kartkę ze stołu. -_- już kilka razy mnie tak przestraszył, kiedy zaczął szczekać w nocy pozornie bez powodu, ja myślałam: „duchy, duchy!”, a to się okazało, że kot czymś poruszył.

Autor: Mieszkanie dla młodych po naszemu - Pani Miniaturowa

Mieszkanie dla młodych po naszemu - Pani Miniaturowa — Thu, 14 Dec 2017 19:35:28 +0000

[…] Z dziada pradziada domkowicze. Z domów z historią, gdzie rodzili się i umierali nasi bliscy. (Moje dziecko widziało duchy!) Nawet wzięłam się za czytanie artykułów „mieszkanie dla młodych”… aż tu […]

Autor: halmanowa

halmanowa — Tue, 04 Apr 2017 17:03:00 +0000

Nie mam dzieci. Ale sama byłam kiedyś dzieckiem i pamiętam co nieco, chociaż trochę jak przez mgłę. Któregoś dnia obudziłam się rano, jak zawsze, i nagle dotarło do mnie, że jednak nie potrafię latać. A byłam przekonana, że potrafię. Do tej pory pamiętam wiele scen, podczas których byłam wysoko nad ziemią. Widziałam kumpli z podwórka, unosząc się nad wieżowcem, w którym mieszkałam. Wiem, jaki kształt (patrząc z góry) ma las w pobliżu domu. Nie wiem, czy jako dziecko miałam jakieś sny na jawie, czy po prostu aż taka ze mnie marzycielka, ale to przekonanie, że potrafiłam kiedyś latać, do tej pory jest niezwykle silne. Nie potrafię tego wytłumaczyć…

Autor: Marek Te | Popolskiemu.pl

Marek Te | Popolskiemu.pl — Tue, 04 Apr 2017 09:48:00 +0000

Dziecko nie, ale w poprzednim mieszkaniu miałem królika i on czasami wpadał w panikę bez żadnego powodu – zupełnie jakby kogoś widział. Jeśli do tego dodać fakt, że budynek stał w miejscu, gdzie dawno, dawno temu był cmentarz, to można pofantazjować.